20 vjeçari që humbi jetën në Velipojë ishte jetim, gazetarja: Iu gjetën vetëm 30 lekë…



I dhimshëm fati i 20-vjeçarit që humbi jetën në Velipojë, pas përplasjes mes pronarëve Ferracaku dhe Gocaj.

20-vjeçari Myzerim Zeneli kishte vetëm një ditë që kishte shkuar të punonte si kamerier në hotelin e “Gocaj”.

Gazetarja Anila Prifti me anë të një postimi në rrjetet sociale zbulon se 20-vjeçari ishte jetim dhe se kishte shkuar të punonte për një të ardhme më të mirë. Gazetarja zbulon se të riut në xhep i janë gjetur vetëm 30 lekë.

Postimi i plotë:

Dita e parë e punës iu bë e fundit e jetës;

vik.tima më e pafajshme e masakrës në Velipojë!

20 vjeçarit jetim në xhep iu gjetën vetëm 30 lekë

Anila Prifti

Myzerin Zenelin nuk e njihnin në Velipojë. Edhe ata që e punësuan një ditë më parë e thërrisnin, Jetim!

Nga Bahçallëku i Shkodrës 20 vjeçari me njohuri fillestari në kuzhinë, u shpërngul në hotelin e vëllezërve Gocaj. Do të punonte e mësonte! Do të shtrihej për të fjetur i fundit; pas pushuesve dhe pas pronarëve.

Zgjuar me ëndrrën e të riut; një ditë do të vijë edhe për të; ishte i pari që u buzëqeshi mysafirëve të natës.

Për Myzerinin, të cilit as emrin shkurt nuk ia mësuam, ishte fundi i ditës së parë në punë. Dhe ashtu siç e do çdo lloj zakoni në moshë dhe në vendin tij, duhej t’iu buzëqeshte të gjithëve.

Akoma nuk e kishte mësuar se burrat e natës dikur ishin miq me të zotët e lokalit ku u punësua. As i njohu, por nxitoi ty tregonte të ‘vetëve’: Po vijnë njerëz!

Ishin vëllezërit Ferracaku, pas shpinës së tyre, nipi i vogël. Edhe ai si Myzerini pranë ‘të vetëve” për një të ardhme.

Ferracakë e Gocaj, burra e pronarë përballë njeri tjetrit po luftonin njeri-tjetrin. Myzerini ishte aty, nuk fliste! S’duhej shumë kohë, ar mët krisën. Myzerini duket se u largua nga kjo botë i treti në radhë. Trupi i tij u shemb në rërë, pas trupave të tjerë të g jakosur.

Në xhep iu gjetën vetëm 30 lekë! Ishte dita e parë e punës dhe dita e fundit e jetës!

Unë po shkruaj për të, kështu nxitimthi, që ai të mos fshihet mes numrit të vd ekjes, po nuk i njoh as fytyrën dhe as i di shtëpinë. Tani i mësova vetëm adresën e re. Një ditë do ti trokas në portën e mermertë për ta pyetur: Cila ishte ëndrra?



Share:

Author: rda

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *